Aylardır sırtımda dayanılmaz ağrılarla boğuşuyorum yine de
ses etmedim. Mızmızlanmayı pek sevmem, hayatımda hiç o kedi gibi hatunlardan da
olamadım ne yazık, istediğini miyavlayarak her koşulda elde eden ve benim
gerçekten saygı duyduğum bir kadın tipi. Karakterde ve boyda bir at formu
olunca böyle kıvrım kıvrım kıvranıp gıkımı çıkartamadım ta ki geçen ay yataktan
kalkamayacak duruma gelinceye. Hemen tanıdığım bir doktora koştum, bel Mr’ı, muayene derken hiçbir şeyim olmadığını sadece sırt kaslarımın zayıf olduğunu ve
bir tip tutulma yaşadığımı söyledi. Gel zaman git zaman bu tutulma
Alacakaranlık filminin bir bölümü gibi dehşet verici bir savaşa dönüştü ve ben
artık sabah eğilemez doğrulamaz, vapurda oturamaz hatta klimalı bir yerde bulunduktan
sonra nefes alamaz duruma geldim.
Dün evimin yakınında başka bir hastaneye
gittim, dedim bu böyle olmayacak acilden girerim gerekirse ama benim belime
bakın, yığılıp kalıcam lobide, hemen doktor arandı müsaitmiş sağ olsun, ben daldım
odasına. Doktor ben dedim ölüyorum, 26 yaşında 62’lik gibi oldum bi çare
bulun bana. Nasıl zarif ve kibar bir doktor anlatamam (odasına böyle dalan birinin üstüne kahkaha atmadı yani oradan pay biçin artık), ellerinden
